Sevgili okurlarım,

Eline aldığı konuyu, dizelerinde dantel gibi işlemede "üstat" denilen nadir şairlerden olan Ümit Yaşar Oğuzcan'ın aşağıdaki şiiri bana gönderen ve gönderirken de "nerde bunun naziresi?" dediğini duyar gibi olduğum, arkadaşım Sayın Mehmet Ramiz Bakır'ın bu olası beklentisini boşa düşüremezdim... "RABBİM, İÇERİDEN VE DIŞARIDAN KİRE BATMIŞ LİDERLERE ÜLKEMİZİ YÖNETME FIRSATI VERMESİN..?!" Diyor, Ümit Yaşar Oğuzcan'ın dizelerini ve yazdığım nazireyi birlikte okuyalım;

*

Günlerden bir gün Hamama gideceği tuttu Sadrazam hazretlerinin

Bir yanında birinci veziri

Bir yanında ikinci veziri

Bir yanında üçüncü veziri

Sonra efendime söyleyeyim

Peşkircibaşı

Nalıncıbaşı

Sabuncubaşı

Velhasıl tam dört yüz kişilik kafile

Peştamal takıp girdiler hamama

Geçtiler kurnaların başına

Üçer beşer

Sadrazam deseniz

Kuruldu göbek taşına

Yan gelip yattı

Memleketin en ünlü tellakları

Sardılar dört yanını

Kimi elini kaptı, kimi bacağını

Bir keseleme sürtme faslı başladı

Tam on iki saat

On iki ünlü tellak

İncitmeden keselediler

Hazretin mübarek vücudunu

Öylesine kir çıktı ki sormayın

Her biri nah parmağım gibi

Aman efendim bu ne kiri

Demeye kalmadı

Keselerin altında eriyip gitti

Koskoca sadrazam

Bütün maiyet erkânı yerinden fırladı:

Nettünuz devletliyü

Dediler tellaklara

Tellaklar cevap verdi:

- Biz yıkadık, keseledik

Devletlinin kirden ibaret olduğunu bilemedik

Suç bizde değil

Neyleyelim

Kir bitti

Sadrazam elden gitti

*

NETTÜNÜZ DEVLETLÜYÜ..?!

Kire batmış sultanın, hamama yolu düştü

Yattı göbek taşına; sanırsın ölü düştü

Fır döndü etrafında; on iki tellak birden

Yumşadıkça Sultan'ın, yanlara eli düştü

Sultana kese atan, on iki ünlü tellak

Göbek taşına aktı, kirleri parmak parmak

Eridi bitti sultan; gerek kalmadı sarmak

Sanki görünmez atın, son kalan nalı düştü

Buharı baştan aşan, hamamda vakit gündüz

Avenenin sayısı; tamı tamına dört yüz

Vezirler hesap sordu: "Sultanı neyledünüz?"

Tellakların başına, Temmuz'da dolu düştü

Geçtiler savunmaya, on iki tellak birden

"Devletlü ibaretmiş, meğerse pastan kirden

Az önce duruyordu, mübarek orta yerden

Sanki dönülmez yere, savruldu, külü düştü"