Burada, "Bir gün daha geçti" demek istiyorduk..

Bugünleri saysakta geçiyor,saysakta!.

O halde,bırakalım kendiliğinden akıversinler. Önce bu günü,sonra da yarısının akışını en iyi şekilde izleyelim..

Bir daha mı gitti,kayboldu mu?. Aslında onlar,birer yıldız gibi hayatımıza giriyorlar ve öyle de gidiyorlar.

Gün gün,yıldız yıldız gibi yaşıyoruz onları..

Onlar,bizim en iyi dileklerimizden. Kıymetlerimizden de!.

Günler geçip giderken,onları yaşamış olduğumuz için kendimizi bahtiyar hissetmeliyiz.

Her günün,her bir anın bile çok değeri var çok!. 

Yaşamla beraber ileriye doğru aktığı için bu kıymet daha da artıyor. Gelecekte de devam edecek bu..

Bir gün biterken,hemen diğer günü bekliyoruz. Bu,ömürler boyu devam eder. Vazgeçilmez doğal bir histir. Tam bir ümittir bu!.

Günün ne kadar önemli olduğunu onun güzelim ışığından anlarız önce. Sonra da onun özlemlerinden.

Güne ait özlemler bambaşka!.