Günleri önce,günler sonra ne gelir?.

Günün kendisi gelir. Yeni bir gün başlar. Gün güneşle birlikte dünyaya doğru akar.

Günün heyecanı yaşanır!.

Gün başlamadan ışığı gelir. Aydınlatır her tarafı.. Gün biterken de ışığına hasret kalırız.

Günler önce,günler sonra;yaşamın tam olarak coşkusu var.

Bu coşkunun içinde,hep sevgiler var. Hep özlemler var..

Yaşamın coşkusunun yerini hiç bir şey tutamaz!. Onunla bugünü severiz. Yarını daha çok.

Günler önce,yalnız özlemler vardı.

Günler önce,yalnız hayaller vardı.

Günler sonra,yalnız ümitler olsun!.

Hasretleri anlatmak için günü bekleriz. Bekleriz onu,hayalleri anlatmak için.

Güne ait olan herşey,günün içinde olan herşey yaşamın kendisine yansıyor.

Gün,gün gibi olsun!.

Günler boyunca,her an onun içinde arar dururuz hasretleri. Sevdanın hasretleri bunlar.

Bunlar,ümidin hasretleri..

Günün içinde en çok mutlulukları ararız..  Hem de yıllardır,asırlardır!.